Uczenie się
02.06.09
Uczymy się od innych, czy rodzimy się z gotowymi wzrocami zachowań ? Socjalizaja-zamierzone (na ogół) działaniapodejmowane przez nasze społeczne otoczenie po to, by wykształcić w nas wzorc zachowań, systemów wartości, sposobów interpretacji itp. Akceptowanych w tym otoczeniu. Zdaniem Ziglera i Childa podejmując analizę procesu socjalizacji trzeba na dwa pytania odpowiedzieć. Po pierwsze czy człowiek tak dorosły, jak i dziecko jest w tym procesie aktywny czy bierny. Po drugie pozytywny czy negatywny z natury. W swietle ustaleń teorii psych. Do przyswajania sobie pożądanych społecznie zachowań podstawą jest klasyczna teoria uczenia się. Pojęcie wzmocnienia, czyli wszystkiego tego, co skłania nas do podjęcia działania lub powstrzymanie sę od niego. W języku potocznym funkcjonują dwa terminy kara i nagroda. Zgodnie z teoria uczymy się tego za co dostejemy wzmocnienia. Atrakcyjność –zależy m.in. od naszego zaangażowania emocjonalnego, ich wyglądu fizycznego, pozycji społecznej, posiadanych przez nich możliwości nagradzania i karania czy dysponowania dostępem do pożądanych dóbr i tym podobnych czynników. Naszymi modelami nie są ludzie o indywidualnych preferencjach lub właściowściach tylko, ale również wpływają na to właściwości oddziałowywania kulturowego, które kształtują jednostki w taki sposób, by umożliwiało im to pżadane w tej kulturze funkcjonowanie społeczne. U człowieka istniej wiele wrodzonych wzorców zachowania. Rola uśmiechu w koncepcji przywiązania. „Wyuczona bezradność” to termin, który pojawia się, gdy przychodzi analizować sytuacje społeczne w których człowiek nie ma wpływu na skutki swych działań. Mówi się, że stan taki zaistniał, gdu\y ktoś nie podejmuje odpowiedniej aktywności, ponieważ jego wcześniejsze doswiadczenia podpowiadają mu, że jego działania tak nie wpływają na to co uzyska. Człowiek rodzi się z zadatkami by żyć w społ, ale bez oddziaływań społecznych nim nie zostanie.