podporządkowujemy się innym ?
02.06.09
Konformizm (Aronson) – konsekwencje wpływu społecznego. Stosuje się też terminy takie jak podporządkowanie, ulegani, naśladowanie, uwewnętrznianie, posłuszeństwo, rozproszenie odpowiedzialności. Marlove i Gergen uważają że od innych form wywierania wpływu społecznego odrózniają konformizm dwa czynniki. Po pierwsze, jest to „podporządkowanie” się normom lub standardom. Podporządkowuje się określony człowiek jednak wpływ ich musi być skuteczny to znaczy podporządkowuje się tak, jak tego te normy od niego wymagają, a nie tylko np. deklaratywnie. Inaczej mówiąc, ulega owym normom. Drugi czynnik wymaga by człowiek został poddany naciskowi winien mieć dostęp do co najmniej dwóch zbiorów informacji, które pozostają ze sobą w konflikcie. Taki konflikt jest na tyle nieprzyjemny, że zmusza do jego rozwiązania. W konflikcie pozostaja z jednej strony dane jakimi człowiek dysponuje (jego wiedza, spostrzeżenie, sądy) a z drugiej, to co w tej mierze oferują inni. Konflikt może zostać rozwiązany, jeśli nastąpi rezygnacja z jednego ze zbiorów informacji, które pozostają ze sobą w sprzeczności. Może być to zarówno zbiór własny jak i oferowany. O konformizmie mówimy wówczas, gdyby ktoś zrezygnował z własnego zbioru informacji i rozwiązał konflikt uznając, że jedynym proawdziwym jest ten, który mu zaoferowano. To własnie wydaje się determinować ów pejoratywny wydzwięk terminu konformizm. Dostosowanie własnego zachowania do oczekiwań naszego otoczenia społecznego. Stramy się spełnić oczekiwania. Potrzeba afilacji-umożliwia realizację silnie wykształconej potrzeby kontaktu z innymi. Jesteśmy istotami społecznymi, bardzo xle znosimy odseparowywanie od innych. Najprostrzym sposobem jest nie wyrózniać się. Ważną przesłanką jest dla nas osąd innych jeśli nie posiadamy określonej wiedzy. Czynniki, które zmniejszają lub zwiększają naszą skłonność do podporządkowani się. -cechy grupy wywierającej nasick, -cechy osób poddawanych naciskowi, -cechy zadania (jasność zadania),